வீழ்வேனென்று நினைத்தாயா

           கொஞ்ச நாளா எதிலும் நாட்டமில்லை.நாட்டின் தலைவர்கள் மக்களிடையே நிறைய பிளவுகள ஏற்படுத்தி குளிர் காயராங்கனு மனசுல அப்புறம் தமிழ்நாட்டு அரசியல் யாரும் இங்கே யோக்கியன் இல்லை ஒரு நாட்டின் தலையெழுத்து கேலிக்கூத்தாகி விட்டது.               சரி நம்ம விஷயம் என்னன்னா கிட்டத்தட்ட ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி சில பல‌ இடங்களுக்கு போயிட்டு ரயில் விட்டு இறங்கும் போது மழையால் சகதி படில கால் வெச்சேனோ இல்லையோனு கூட தெரியல வழுக்கி வலது கால் ரயிலுக்கும் platform க்கும் நடுல போய் அல்லானு கத்திட்டு குப்புற விழுந்தேன்.            அடுத்த நொடி ரயில் ல‌ நின்னுட்டு இருந்தவங்க சட்டுனு குதிச்சு ரெண்டு பக்க தோள் புடிச்சு இழுத்து மேல் உக்கார வெச்சுட்டாங்க.           ஒரு அலறல் அது அல்லாவா முருகாவா இல்லை ஜீஸஸா எதையும் பாக்காம உதவி செஞ்சாங்க அவ்ளோதான்.எனக்கு கால் ஊன கூட முடியல கஷ்டப்பட்டு அங்கே நடந்து சேர்ல உக்கார்ந்து இருந்தேன்.            ஒரு அம்மா பையன் ரயில் ஏற வ...

     கார்த்திகை தீபம் னாலே அழகு.முன்னே எல்லாம் நாங்க வண்டில ஒரு ரவுண்டு போவோம் வீடுகள் ல விளக்கு எரியற அழக பாக்கவே.        Housing unit ல இருக்கும் போது என் பையன் எதுத்த வீட்டு பொண்ண அக்கா எங்க வீட்டுக்கு வாங்க னு இழுத்துட்டு வந்து பால்கனில விளக்கு வைக்க சொல்லி அவங்க வைக்கலாமா னு  கேட்டு பால்கனி முழுசும் விளக்கு எரிய விட்டது இன்னும் மறக்க முடியல.        ஒரு வருஷம் அந்த அக்கா எனக்கு phone பண்ணி நாங்க வர்றதுக்கு time ஆகும் போல வீட்டுல அவர் விளக்கு தருவாரு எண்ணெய் ஊத்தி விளக்கு பத்த வெச்சிடுறீங்களா னு கேட்டு நான் ரொம்ப ரசிச்சு அவங்க வீட்டில் விளக்கு வெச்சதும் மலரும் நினைவுகள்.      ஏனோ இப்போ ரொம்ப அந்நியப் பட்டு விட்டோமோ னு தோணுது .

        நேத்து சத்தியமங்கலம் பக்கத்துல அத்தாணி வரை போக வேண்டி இருந்தது.சத்தியை கடக்கும் போது கல்லறை தோட்டம் இங்கே தான அப்பாவும் அம்மாவும் னு நினைச்சு போயிட்டு இருக்கும்போது என்கூட படிச்ச பழனிச்சாமி வீடு கிரகப்பிரவேசத்துக்கு போனது.நீ வருவேன்னு நான் எதிர்பாக்கல னு சொன்னது எங்க கூடவே இருந்து சாப்பிட்டது கடைசி வரை என்ன சொல்லியும் கவர் வாங்காதது.அப்படியே பழைய ஞாபகங்கள்.          திரும்பி சத்தி வழியா வரும் போது அம்மா இருந்து இருந்தா சாப்பாடு ரெடியா வெச்சு பரிமாறி இருப்பாங்க னும் ஏதோ வெளியார் போல அந்த இடத்தை கடந்ததும் மனசுக்கு ரொம்ப பாரமா இருந்தது.அவரோட நண்பர் சத்தில வேண்டாம் சிறுமுகை ல ரமேஷ் மெஸ் நல்லா இருக்கும் னு கூட்டிட்டு போனார்.நண்பர் ரமேஷின் பிறந்த நாள் அன்னைக்கு ரமேஷ் மெஸ் ல சாப்பிடறோம்னு சிரிச்சிட்டே உள்ள போனோம்.          நல்ல பசி சாப்பாடு வெச்ச பெண் கழுத்தில் கருகமணி ஆனா சரளமா கன்னடம் பேசிட்டுஇருந்தாங்க.மறுமடியும் அம்மா ஞாபகம்.அம்மா நல்லா கன்னடம் பேசுவாங்க.எண்ற ஊட்டுக்காரர் அந்த அம்மாவப்பார்த்து நீங்க முஸ்லிமா னு க...

     ரம்ஜான் ஈத் முபாரக் . முக்கிய பண்டிகை னா ரம்ஜானும் பக்ரீத்தும்.ரம்ஜானுக்கு கண்டிப்பா புதுத்துணி உண்டு பக்ரீத் பற்றி ஞாபகம் இல்லை.       ரம்ஜான் மாதத்தில் நோன்பு வைப்பது பெரிய கர்வம் பள்ளிப்பருவத்தில்.நான் சரியாக சாப்பிட மாட்டேன் னு எங்க அம்மா சஹருக்கு எழுப்பாம விட்டுடு வாங்க.அழுவேன்.கொஞ்சம் பெரியவளானதும் நோன்பு வெக்கலன்னா புதுத்துணி வாங்க கூடாது னு வைராக்கியமா இருந்திருக்கிறேன்.         காலேஜ் படிக்கும் போது எனக்கு முடியாது.அப்போவே ரம்ஜான் அன்னைக்கு practical exam பண்ணியிருக்கேன்.அப்புறம் சத்தியமங்கலத்தில் மிக ஆழமான நோன்பு நாட்கள்.பக்கத்து வீடுகளில் பண்டமாற்று முறை.பாட்டி அம்மா நான் மூன்று பேரும் இருப்போம்.அப்பாவால் முடியாது ஆனால் அவரால் முடிந்த அளவுக்கு வாழைப்பழம் பேரிச்சை சாக்லேட் எல்லாம் வாங்கி பள்ளிவாசல் இஃப்தாருக்கு போய் நோன்பாளிகளுக்கு குடுத்து தானும் நோன்பு துறந்தார்.           தராவீஹ் தொழுகை அப்பா விட்டதே இல்லை.எங்கள் வீட்டில்  புதுசா fridge வாங்கி இருந்தோம்.எல்லோரும் தண்ணீர் எலுமிச்சை ஜூஸை கொண்...

நில் என்றேன்  அப்படியே நின்றது ஆனால்  பாவமாக  பார்த்தது சரிசரி மெதுவா என்றேன்  மகிழ்ச்சியில்  பொங்கி தழுவியது. 🥰

      இந்த தலைப்பு எடுத்து கிட்ட தட்ட ஒரு மாசம் இருக்கும்.ஏனோ எழுத வார்த்தைகள் கோர்வையா வரல.ஒரு வார்த்தை வெல்லும் ஒரு வார்த்தை கொல்லும்.எத்தனை உண்மை ‌        ரோட்ல நடக்கவே பயப்படற பொண்ணு நான் அந்த அளவுக்கு அப்பா தோள்லயே வளர்ந்தேன்.college சேர்ந்த பின்ன அப்பா சொன்ன வார்த்தை நீ சூரியன் மா நாய்கள் குலைக்கத்தான் செய்யும் போயிட்டே இருக்கணும் னு.               எந்த அளவுக்கு positive வார்த்தை என்னை encourage பண்ணுதோ அதே அளவு negative வார்த்தை என்னை உடைஞ்சு போகவும் வைக்கும் அப்போ எல்லாம் எனக்கு நானே பாடிக்கற பாட்டு சோர்ந்து போகாதே மனமே சோர்ந்து போகாதே கண்டுனை அழைத்த தேவன் கை விடுவாரோ சோர்ந்து போகாதே.             வார்த்தைகளின் பலம் மிகமிக அதிகம் ‌.என் கடின காலத்தில் என் மகன் சொன்ன வார்த்தைகள் அம்பது வருஷம் வாழ்ந்திருக்க ஏழு மாசம் பொறுத்துக்க மாட்டியா. அழறியாமா சரி அழுது முடிச்சு அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து போய் வேற வேல...